Owczarek holenderski

Owczarek holenderski jest to jedna z psich ras, która należy do psów pasterskich oraz zaganiających. Została zaklasyfikowana do sekcji psów pasterskich (owczarskich). Występuje w trzech odmianach: krótkowłosej, szorstkowłosej oraz długowłosej.

W dzisiejszej znanej postaci owczarka holenderskiego hodowano w wieku XVIII, najliczniej na terenach Brabancji, Veluwe, t'Gooi oraz Drenthe. Rasa ta używana byłą najczęściej do prac z owcami pełniąc funkcje pastersko-zaganiające. Pierwsze opisy pisemne tego owczarka pochodzą z roku 1875, z pozycji książkowej zatytułowanej "Beschreibungvon Hunden und Prüfbuch mit punkten". Według zawartej w niej prezentacji owczarek holenderski nieznacznie różnił się od psów rasy schapendoes, a kolejne prace nad powstaniem wzorca dopuszczały sześć odmian szaty. W kolejnych latach wieku XX doprecyzowano standard, tak aby bazy hodowlanej nie zawężać, jednocześnie realizując intencje Nederlanse Herdershonden Club dotyczące użytkowości.